Vier jaargetijden, 365 dagen lang,
Word ik wakker in de ochtend, door de vogelzang,
Ik wou dat ik kon vliegen, naar de plek van mijn dromen,
Het bestaat alleen in mijn gedachten, die door de wind wordt meegenomen,
Ik zie als ik alleen op straat loop, de mensen die naar mij kijken,
Stoppen met het dagdromen, anders kan ik ze niet ontwijken,
Mijn leven is net zo wit als een vel papier,
Ik kan mijn toekomst niet zien in het vizier,
Soms wil ik liever een dier zijn, zonder zorgen,
Eten, drinken en slapen tot morgen,
Waar ik nu sta is niet waar ik wil staan,
Al mijn kansen zijn mij voorbij gegaan,
Stap op mijn fiets, die in mijn schuur staat,
Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat,
Ik wil niet bereikbaar zijn, niet voor heel even,
Ik wil het met diegene delen, voor de rest van mijn leven,
Het leven ligt in mijn handen, maar wat wil ik ermee?
Je bent nooit alleen, want het telt altijd voor twee,
Om iets te kunnen bereiken, moet je gewoon actie ondernemen,
Kom niet alleen met die theorieën, maar gelijk de eerste slag claimen,
Door te geloven kom je ergens,
Maar door het op te geven kom je nergens,
Als is het maar een stukje,
Het begin is er al, nu nog ermee doorgaan,
Er is geen tijd voor een tukje,
Want mijn doelstelling staat vooraan.