Poems - Creativity in Words

Ik denk aan je,
die keuze is aan mij.
Doorsta de pijn,
het leven is nog niet voorbij.

Ik wil veranderen,
misschien door jou.
Ik wil van alles,
maar géén spijt of géén berouw.

Ik wil je vertrouwen,
wil met je praten.
Maar ik hoor de tranen in m’n stem,
wil alleen geen vragen open laten.

Ik kan niet meer nadenken,
leg me erbij neer.
Ik wil aardig zijn,
nooit geen twijfels meer.

Sagen keinen nein,
schau mir noch mal ins Gesicht.
Ich mag dich,
sag es mir oder sag es nicht.

Ich weiß, die Narben bleiben,
ändern kann nicht mehr.
Mann schottet sich voneinander ab,
und das verletzt mich sehr.

Ein Vogel fliegt vorüber,
die Welt ist so groß.
Die Zeit geht zu schnell,
woher kommen diese Ideen bloß?

Es geschieht im Zeitraffer,
mit einem Ruck wachte ich auf.
War es ein Traum?
wie komme ich drauf?

Zoveel gedachtes deze week,
een woordenwisseling met iedereen.
Ik weet niet hoe het komt,
maar ik wil er géén!

Probeer me gedachtes op nul te zetten,
zowat iedereen te mijden.
Maar tevergeefs,
het lukt geen van beide!

Ik wil dat het stopt,
iedereen zijn eigen leven.
Probeer me te concentreren,
en niet aan andere gedachtes toe te geven.

Zo vergaat het anderen,
waarom zou het mij dan anders vergaan?
Dit is mijn leven,
maar waarom kan k niet op twee benen blijven staan?

Hoe hou ik dit tot het einde vol,
soms is het niet te verdragen.
Maar alles loopt voorlopig goed,
eigenlijk mag k niet klagen.

Vandaag is alweer bijna verleden tijd,
morgen weer een nieuwe dag.
Is het alweer zolang geleden,
dat k je voor het laatst zag?!

Laat me met rust,
ik ben afwezig.
Wil er even niet zijn,
ben met wat anders bezig.

Ga weg,
heb al zoveel aan me hoofd.
Weet niet wie k ben,
lijkt alsof k van m’n leven ben beroofd.

Ik ben alleen,
het is zo stil.
Eindelijk rust,
is dit wat k wil?