Poems - Creativity in Words

Jouw huid op de mijne is als balsem op een diepe wond.
Jouw lichaam is als een vlam die mij verwarmt.
Jouw geur overtreft die van een rozentuin.
Jouw stem klinkt mooier dan het geluid van de mooiste zangvogel.
Jouw ogen zijn als een zee waarin ik wil verdrinken.
Jouw verschijning is als het heldere maanlicht in een donkere nacht.
Jouw aanwezigheid doet me al mijn zorgen vergeten.

En toch ben jij gewoon jij.
Je bent niet bijzonder of speciaal.
Je bent niet perfect of ideaal.
Maar voor mij is het goed, jij bent alles voor mij.

Ik denk aan je,
die keuze is aan mij.
Doorsta de pijn,
het leven is nog niet voorbij.

Ik wil veranderen,
misschien door jou.
Ik wil van alles,
maar géén spijt of géén berouw.

Ik wil je vertrouwen,
wil met je praten.
Maar ik hoor de tranen in m’n stem,
wil alleen geen vragen open laten.

Ik kan niet meer nadenken,
leg me erbij neer.
Ik wil aardig zijn,
nooit geen twijfels meer.

Zo vergaat het anderen,
waarom zou het mij dan anders vergaan?
Dit is mijn leven,
maar waarom kan k niet op twee benen blijven staan?

Hoe hou ik dit tot het einde vol,
soms is het niet te verdragen.
Maar alles loopt voorlopig goed,
eigenlijk mag k niet klagen.

Vandaag is alweer bijna verleden tijd,
morgen weer een nieuwe dag.
Is het alweer zolang geleden,
dat k je voor het laatst zag?!

Ik weet dat ware liefde niet bestaat.Dat maakt dat mijn hart is verraad. Mijn hart staat in de kou. Terwijl ik eigenlijk zoveel van je hou. Je zou mij niet van niet houden van kunnen betichten. Ik zal door gaan met houden van tot dat mijn ziel, mijn leven, mijn hart zal zwichten.

Geen gedachte houdt me meer warm,
ik oog kalm,
maar zoek verkoeling in verhitte situaties,
of barst uit,
bijna vulkanisch,
als ik magma uitspuug,
explosies van emoties

Heb de dunne lijn tussen liefde en haat laten vervagen,
ik ben van haat gaan houden omdat liefde me is gaan haten,
Liefde is je ego op zij zetten en delen met je naaste,
zij zette mij op zij,
en ik ging van stapel verliefd naar diep in verdriet,
liefde proeft bitter op mijn smaak pupillen

De lamp gaat uit,
was ik een van de geesten die haar wensen niet kon vervullen.
uit frustratie kan ik het van een berg brullen,
ik zit eerder verrot,
terug getrokken in een grot,
om het helvuur dat me niet kan verwarmen,
ik vind geen troost meer in de streling van heilige handen,
hier droogt de duivel mijn tranen

Liefde is die kus,
strelend door de zoete smaak op je tong,
zonder dat onze lippen raken

Liefde is het moment,
dat je mijn ogen opende,
en onze harten tegelijkertijd gloeiden

Liefde is dat je brutaal mijn gedachten leest,
als je in mijn glazen bollen kijkt,
en wij de toekomst delen

Liefde is een verhaal zonder einde,
maar ik wist pas dat het liefde was,
nu het over is

Mijn dromen kennen geen tijd,
nu mijn droom is uitgekomen,
blijf voor altijd bij mij,
Samen spacen,
we,
Bouwen aan ‘n sterrenstelsel met onze eigen planeten,
de aantrekkingskracht tussen Mars en Venus,
‘t licht van je ziel reflecteert op de maan,
‘n Romeinse Godin die niets anders dan liefde uitstraalt,
Schoonheid komt van binnen,
je geeft me jouw hand, maar
ik neem genoegen met één vinger..