Poems - Creativity in Words

Jouw huid op de mijne is als balsem op een diepe wond.
Jouw lichaam is als een vlam die mij verwarmt.
Jouw geur overtreft die van een rozentuin.
Jouw stem klinkt mooier dan het geluid van de mooiste zangvogel.
Jouw ogen zijn als een zee waarin ik wil verdrinken.
Jouw verschijning is als het heldere maanlicht in een donkere nacht.
Jouw aanwezigheid doet me al mijn zorgen vergeten.

En toch ben jij gewoon jij.
Je bent niet bijzonder of speciaal.
Je bent niet perfect of ideaal.
Maar voor mij is het goed, jij bent alles voor mij.

Ik denk aan je,
die keuze is aan mij.
Doorsta de pijn,
het leven is nog niet voorbij.

Ik wil veranderen,
misschien door jou.
Ik wil van alles,
maar géén spijt of géén berouw.

Ik wil je vertrouwen,
wil met je praten.
Maar ik hoor de tranen in m’n stem,
wil alleen geen vragen open laten.

Ik kan niet meer nadenken,
leg me erbij neer.
Ik wil aardig zijn,
nooit geen twijfels meer.

Sagen keinen nein,
schau mir noch mal ins Gesicht.
Ich mag dich,
sag es mir oder sag es nicht.

Ich weiß, die Narben bleiben,
ändern kann nicht mehr.
Mann schottet sich voneinander ab,
und das verletzt mich sehr.

Ein Vogel fliegt vorüber,
die Welt ist so groß.
Die Zeit geht zu schnell,
woher kommen diese Ideen bloß?

Es geschieht im Zeitraffer,
mit einem Ruck wachte ich auf.
War es ein Traum?
wie komme ich drauf?

Zoveel gedachtes deze week,
een woordenwisseling met iedereen.
Ik weet niet hoe het komt,
maar ik wil er géén!

Probeer me gedachtes op nul te zetten,
zowat iedereen te mijden.
Maar tevergeefs,
het lukt geen van beide!

Ik wil dat het stopt,
iedereen zijn eigen leven.
Probeer me te concentreren,
en niet aan andere gedachtes toe te geven.

Zo vergaat het anderen,
waarom zou het mij dan anders vergaan?
Dit is mijn leven,
maar waarom kan k niet op twee benen blijven staan?

Hoe hou ik dit tot het einde vol,
soms is het niet te verdragen.
Maar alles loopt voorlopig goed,
eigenlijk mag k niet klagen.

Vandaag is alweer bijna verleden tijd,
morgen weer een nieuwe dag.
Is het alweer zolang geleden,
dat k je voor het laatst zag?!

Laat me met rust,
ik ben afwezig.
Wil er even niet zijn,
ben met wat anders bezig.

Ga weg,
heb al zoveel aan me hoofd.
Weet niet wie k ben,
lijkt alsof k van m’n leven ben beroofd.

Ik ben alleen,
het is zo stil.
Eindelijk rust,
is dit wat k wil?

Every second in this World, someone died,
Because of poverty and food,
Just can say they have tried,
To stop be bad further or saving the good,

All the good memories will be remembered,
They will always be in our heart,
Some of these were nice, some were hard,
Have respect for them; let it be your guard,

Single sadness is loneliness,
You will fight through it together,
If it’s none of your business,
Then go hiding and don’t come out no matter,

No pain can suffer you anymore,
They saw the Heaven’s door,
When is passed away,
There comes a new day,

Don’t let others down and stand up,
Dry your tears off and move up,
Heal your heart by smiling,
Celebrate happiness with crying,

Ik weet dat ware liefde niet bestaat.Dat maakt dat mijn hart is verraad. Mijn hart staat in de kou. Terwijl ik eigenlijk zoveel van je hou. Je zou mij niet van niet houden van kunnen betichten. Ik zal door gaan met houden van tot dat mijn ziel, mijn leven, mijn hart zal zwichten.

Geen gedachte houdt me meer warm,
ik oog kalm,
maar zoek verkoeling in verhitte situaties,
of barst uit,
bijna vulkanisch,
als ik magma uitspuug,
explosies van emoties

Heb de dunne lijn tussen liefde en haat laten vervagen,
ik ben van haat gaan houden omdat liefde me is gaan haten,
Liefde is je ego op zij zetten en delen met je naaste,
zij zette mij op zij,
en ik ging van stapel verliefd naar diep in verdriet,
liefde proeft bitter op mijn smaak pupillen

De lamp gaat uit,
was ik een van de geesten die haar wensen niet kon vervullen.
uit frustratie kan ik het van een berg brullen,
ik zit eerder verrot,
terug getrokken in een grot,
om het helvuur dat me niet kan verwarmen,
ik vind geen troost meer in de streling van heilige handen,
hier droogt de duivel mijn tranen