Waarom moet alles altijd zo moeilijk gaan? Soms lijkt het wel alsof alles tegenzin, alsof het je gewoon niet gegund is. Lijkt het even goed te gaan, word je daarna weer keihard tegen de grond gegooid. Zelfs de simpelste vraag krijg je met moeite beantwoordt, als je die überhaupt beantwoordt krijgt.

Waarom kan het nou niet gewoon eens een keertje meezitten? Na zo lang hard werken en tegenslagen verwerken mag dat toch ook wel eens? Maar nee, dat is niet voor mij weggelegd. Geluk is voor de dommen zeggen ze. Ik wou dat ik dom was… Maar goed, er rest mij niets anders dan gewoon door te ploeteren en hopen dat dat uiteindelijk beloond wordt.

Een citaat uit de boekenserie ‘De wetten van de magie’: Niets is ooit gemakkelijk.

Een waarheid als geroosterde padden…

Had gister een oude man aan de balie die geld op kwam nemen. Hij vertelde dat het allemaal nieuw voor hem was omdat zijn vrouw dat altijd deed. Maar die was pas overleden. Ze waren 67 jaar getrouwd.

Hij vertelde: “Over 3 jaar zouden we 70 jaar getrouwd zijn. Maar nu is ze er niet meer, ik ben nu helemaal op mezelf aangewezen. Ik mis haar zo.”. Ik zag tranen in zijn ogen.
“Zo maar wat eten halen.”, zei hij, waarop ik nog een luchtige grap maakte: “Ja, dat moet ook gebeuren!”.
De man antwoordde daarop: “Mwah, ik eet niet veel meer. Heb helemaal geen trek meer.”.

Ik betaal de man uit en wens hem veel sterkte. Had het zelf ook wel even moeilijk. 67 jaar getrouwd geweest, en dan opeens is ze weg. Het is moeilijk voor te stellen. Leef erg met die man mee.

Komt er vandaag een Surinaamse jongen van mijn leeftijd aan de balie, zegtie: “Heb je 100 euro?”.
Dus ik vraag verward: “Of ik 100 euro heb?”.
Hij zegt: “Ja, een briefje van 100.”.
Ik zeg: “Ja.”
Waarop hij weer antwoordt: “Geef me eentje.”.
Toen snapte ik hem. Ik zeg: “Ok, ga je gang.”, en hij nam 100 euro van zijn rekening op in één biljet van 100 euro.

Ik vraag me af of dit een voorproefje is van de huidige generatie als bejaarden…

De kerst bij een vriendin doorgebracht. Van donderdagavond tot vanavond daar gebivakkeerd. Was echt supergezellig! Heb een soort minivakantie gehad.

Eerste kerstdag cadeautjes uitgewisselt, op de Wii gespeeld en lekker gegeten. Mijn cadeaus vielen in de smaak, ook al kreeg ik half op m’n sodemieter dat ik geen cadeaus had moeten kopen… Dat had ik eigenlijk ook wel verwacht dus vandaar dat ik niemand er iets over verteld had. Bovendien vind ik het leuker om cadeaus te geven dan te krijgen, en dit was een beetje mijn manier om te bedanken dat ik de kerst daar mocht doorbrengen.
Bij hun lag Wii Fit onder de kerstboom, dus dat hebben we veel gedaan. Zitten leuke minigames bij, vooral het skischans springen. Haar broertje en ik zijn zeer competitief dus om de beurten zetten we een nieuwe highscore neer. Hij heeft momenteel de hoogste… Daarnaast hebben we ook N+ op de Nintendo DS ontdekt. Heel leuk om daarbij levels samen te halen of om ouderwets tikkertje te spelen.
‘s Avonds hebben we lekker gefondued en kerstfilms gekeken op tv.

Tweede kerstdag niet veel gedaan eigenlijk. Gegamed, even langs huis gegaan en ‘s avonds lekker gegeten. Opa en oma kwamen ook langs en haar moeder had een heerlijk 600 gangen menu in elkaar geflanst.
‘s Avonds weer kerstfilms gekeken en laat gaan slapen.

Derde kerstdag, vandaag, begon laat voor ons. Lekker uitgeslapen. Wederom gegamed, even langs mijn opa en oma gegaan en ‘s avonds uit eten geweest bij een Italiaans restaurant, genaamd: Il Carretto. Was erg lekker! Heb eigenlijk iets teveel gegeten, vooral die Dama Bianca op het eind was iets teveel…

Nu zit ik weer thuis en slaap ik zometeen weer in m’n eigen bed. Morgen weer werken. Bah… Het is veel te snel voorbij gegaan, maar het was supergezellig! Ik ga met een goed gevoel slapen en op naar oud en nieuw!

Gloeiende, stoot ik net een glazen vaas om. Kaduuk natuurlijk. In honderdduizend stukjes. En dat kan natuurlijk niet gewoon op de vloer, nee, dat gebeurt bovenaan mijn open zoldertrap. Kortom: het hele huis lag onder de glasscherven, tot op de begane grond! Ben een uur aan het stofzuigen geweest…

Gisteren zat ik het tv programma ‘Ik hou van Holland’ te kijken en daar kwam het woord ‘flatuleren’ voorbij. Dit betekend gewoonweg ‘een scheet laten’. Nou had ik het er net met iemand over en kwam ik dit op Wikipedia tegen:

Winderigheid of flatulentie wordt veroorzaakt door ingeslikte lucht en koolzuur, en een mengsel van gassen dat door bacteriën en gisten in de darmen van zoogdieren wordt gemaakt. Het gas wordt via de anus afgegeven aan de lucht. Dat maakt een karakteristiek geluid. Het gas heeft meestal een reuk.

Winderigheid wordt in de volksmond besproken met de term: ‘een wind (of scheet) laten’. Winden laten heet officieel ‘flatuleren’. De kunst van het winden laten wordt ook wel petomanie genoemd. Een petomaan is iemand die er een ziekelijk genoegen in schept winden te laten. Petomaan komt van het Franse woord ‘péter’ wat ‘winden laten’ betekent.

Je zal toch Peter heten…

Morgen komt sinterklaas bij ons in de winkel. Wil je erbij zijn (kan’k me niet voorstellen)? Dat kan! Van 13.00 tot 15.00 uur in The Readshop op de spinozaweg in Rotterdam. Ook maakt hij en zijn handlangers een rondje over de spinozaweg.

Mijn opa zal sinterklaas spelen en drie keer raden wie zwarte piet mag spelen… Juist.

Ik heb nog nooit voor zwarte piet gespeeld dus het zal mij benieuwen hoe het gaat. Maar zwarte piet spelen is op zich nog niet zo erg. Het zwarte piet WORDEN wel. Ik moet m’n hele smoel zwartmaken! Al dat gore spul in m’n oren en neus dat je er de komende weken niet uit krijgt! Dan moet ik ook nog eens lippenstift op! Alsof dat niet genoeg is moet ik ook nog eens een strakke majo aan! En om nog maar niet te spreken van die pruik en dat maffe pakje…

Maarja, ik heb er best wel zin in. Mijn collega gaat ook als zwarte piet en daar kun je ontzettend mee lachen. Bovendien is mijn opa niet echt kindvriendelijk, dus ik ben benieuwd hoe dat gaat lopen. Denk dat ik meer over de grond rol van het lachen dan dat ik serieus rondloop. Oja, en ik mag met pepernoten gooien!

Watch out, kids! Here comes the black Piet…

Toen ik vanavond uit m’n werk naar m’n auto liep zag ik een geel papiertje onder de ruitenwisser zitten. Eerst dacht ik: Shit, het zal toch geen bekeuring zijn he? Er gingen meteen allerlei gedachtens door m’n hoofd waarom ik bekeurd zou kunnen worden, maar niets klonk logisch.

Toen ik dichterbij kwam zag ik dat er iets op geschreven stond. Het was geen bekeuring. Fiew… Het volgende stond op het papiertje:

Hey,
Ik weet dat je op het postkantoor werkt en ik vind je best leuk. Vind je mij ook leuk?
xx mij

Na een ogenblik van verwarring wist ik meteen wie het gedaan had en besefte dat het een slechte grap was… Dit naar aanleiding van een eerdere gebeurtenis waarbij een moeder een briefje met het telefoonnummer en e-mail adres van haar dochter aan mij overhandigde… En dat was geen grap.

Bij thuiskomst heb ik direct maar even om opheldering gevraagd en diegene gecomplimenteerd met haar onverwachte actie. Daarnaast was ik ook blij verrast dat bleek dat de grap niet helemaal een grap was. Mijn dag is weer goed.

Het bloggen gaat me de laatste tijd niet zo goed af. Dat komt vooral doordat ik zoveel op Twitter zit.

Ik wil wel bloggen, heb zat ideeën voor interessante posts, maar ik heb geen zin om ze uit te werken… Dat kost zoveel tijd en aangezien ik momenteel nogal een druk leven heb besteed ik die tijd liever aan leukere dingen.

Tot de volgende blog!

PS: Op Twitter ben ik wel zeer actief, follow me!

Vandaag had ik een vrouw aan de balie die zei: “Mooi shirt, hele goede band!”. Ik antwoordde met: “Ja, ze zijn echt supergoed, 16 oktober ga ik naar hun concert in Ahoy!”. Ik zag de vrouw een beetje verward kijken, ik dacht dat het over Green Day ging.

Toen ik toch maar even stiekem omlaag keek zag ik dat ik geen Green Day shirt aan had, maar van de Red Hot Chili Peppers! Doh! Ik deed natuurlijk alsof m’n neus bloedde en praatte gewoon mee. Die vrouw denkt nu dat de Red Hot Chili Peppers 16 oktober in Ahoy komen…