Had gister een oude man aan de balie die geld op kwam nemen. Hij vertelde dat het allemaal nieuw voor hem was omdat zijn vrouw dat altijd deed. Maar die was pas overleden. Ze waren 67 jaar getrouwd.

Hij vertelde: “Over 3 jaar zouden we 70 jaar getrouwd zijn. Maar nu is ze er niet meer, ik ben nu helemaal op mezelf aangewezen. Ik mis haar zo.”. Ik zag tranen in zijn ogen.
“Zo maar wat eten halen.”, zei hij, waarop ik nog een luchtige grap maakte: “Ja, dat moet ook gebeuren!”.
De man antwoordde daarop: “Mwah, ik eet niet veel meer. Heb helemaal geen trek meer.”.

Ik betaal de man uit en wens hem veel sterkte. Had het zelf ook wel even moeilijk. 67 jaar getrouwd geweest, en dan opeens is ze weg. Het is moeilijk voor te stellen. Leef erg met die man mee.