Een paar dagen geleden heb ik een Blackberry Curve 8900 gekocht. Supervet apparaatje!

Ik had eerst niet zoveel met Blackberry omdat ik het een lelijk, lomp ding vond. Maar toen m’n vader er eentje bij een abonnement nam was ik om. Hele goede bediening en erg veel functies. Ik moest alleen mijn internetabonnement omzetten naar een speciaal ‘dataplan’ van Blackberry zelf om alle functies te kunnen gebruiken.

Heb net het pingen ontdekt en deze blog heb ik ook met m’n Blackberry geschreven.

Misschien ga ik er zelfs vaker van bloggen!

Dat ik ook maar een mens ben bewees zich vanmorgen maar weer eens. Een vrouw kwam een wachtwoord voor ing.nl ophalen. Daarbij is een controle van het legitimatiebewijs en de pinpas vereist. De klant dient zijn pincode ter verificatie in te voeren.

Ik controleer routinematig haar id-kaart en haal vervolgens haar pinpas door het pinapparaat, intussen naar mijn scherm kijkend of hij pakt.  Er gebeurde niets. Zegt de vrouw: “Ehm, ik denk niet dat dat lukt met mijn id”. Kijk ik naar het pasje in m’n hand, blijkt dat ik haar id-kaart door het pinapparaat gehaald had…

Ach ja, maandag. : )

Vandaag worden er op 7 radiozenders tegelijk dezelfde programma’s uitgezonden met maar 1 doel: zoveel mogelijk geld voor Haïti inzamelen. De meewerkende zenders zijn: 3FM, Qmusic, radio Veronica, radio 538, radio 2, SLAM!FM en radio Nederland Wereldomroep. Dit initiatief wordt radio 555 genoemd, gelijknamig aan het rekeningnummer van de hulporganisatie voor Haïti.

Voor degenen die nog geen idee hebben wat er aan de hand is: Op 12 januari is Haïti getroffen door de zwaarste aardbeving in 200 jaar. Ziehier het bericht op nu.nl.

Op radio555.nl kun je de uitzending live volgen en kun je geld doneren. Er zijn veel verschillende manieren om geld te doneren. ING heeft een eigen actie: Maak via de rentepuntenwinkel € 15,- en 1500 rentepunten over naar Haïti en ING zet die 1500 rentepunten ook om in € 15,-. Mijn totale bijdrage is dus € 30,-.

Goede actie! Hoop dat er veel geld opgehaald wordt!

Ik sta te chillen achter de postkantoorbalie, komt er een oud vrouwtje: “Twee setjes postzegels, alstublieft.”.
Dus ik leg twee velletjes postzegels neer met een koelkastmagneetje van de TNT, een hele gare actie trouwens.

Ik zeg: “Kijk eens mevrouw, u krijgt er een geweldig koelkastmagneetje bij!”
Het is even stil, zegt ze: “Oooh, is dat voor kinderen ofzo?”
Ik: “Dat kan ook ja, alleen denk ik niet dat ze daar zo goed op blijven plakken.”
Vrouw: “Oh.”

Waarom moet alles altijd zo moeilijk gaan? Soms lijkt het wel alsof alles tegenzin, alsof het je gewoon niet gegund is. Lijkt het even goed te gaan, word je daarna weer keihard tegen de grond gegooid. Zelfs de simpelste vraag krijg je met moeite beantwoordt, als je die überhaupt beantwoordt krijgt.

Waarom kan het nou niet gewoon eens een keertje meezitten? Na zo lang hard werken en tegenslagen verwerken mag dat toch ook wel eens? Maar nee, dat is niet voor mij weggelegd. Geluk is voor de dommen zeggen ze. Ik wou dat ik dom was… Maar goed, er rest mij niets anders dan gewoon door te ploeteren en hopen dat dat uiteindelijk beloond wordt.

Een citaat uit de boekenserie ‘De wetten van de magie’: Niets is ooit gemakkelijk.

Een waarheid als geroosterde padden…

Had gister een oude man aan de balie die geld op kwam nemen. Hij vertelde dat het allemaal nieuw voor hem was omdat zijn vrouw dat altijd deed. Maar die was pas overleden. Ze waren 67 jaar getrouwd.

Hij vertelde: “Over 3 jaar zouden we 70 jaar getrouwd zijn. Maar nu is ze er niet meer, ik ben nu helemaal op mezelf aangewezen. Ik mis haar zo.”. Ik zag tranen in zijn ogen.
“Zo maar wat eten halen.”, zei hij, waarop ik nog een luchtige grap maakte: “Ja, dat moet ook gebeuren!”.
De man antwoordde daarop: “Mwah, ik eet niet veel meer. Heb helemaal geen trek meer.”.

Ik betaal de man uit en wens hem veel sterkte. Had het zelf ook wel even moeilijk. 67 jaar getrouwd geweest, en dan opeens is ze weg. Het is moeilijk voor te stellen. Leef erg met die man mee.

Komt er vandaag een Surinaamse jongen van mijn leeftijd aan de balie, zegtie: “Heb je 100 euro?”.
Dus ik vraag verward: “Of ik 100 euro heb?”.
Hij zegt: “Ja, een briefje van 100.”.
Ik zeg: “Ja.”
Waarop hij weer antwoordt: “Geef me eentje.”.
Toen snapte ik hem. Ik zeg: “Ok, ga je gang.”, en hij nam 100 euro van zijn rekening op in één biljet van 100 euro.

Ik vraag me af of dit een voorproefje is van de huidige generatie als bejaarden…

De kerst bij een vriendin doorgebracht. Van donderdagavond tot vanavond daar gebivakkeerd. Was echt supergezellig! Heb een soort minivakantie gehad.

Eerste kerstdag cadeautjes uitgewisselt, op de Wii gespeeld en lekker gegeten. Mijn cadeaus vielen in de smaak, ook al kreeg ik half op m’n sodemieter dat ik geen cadeaus had moeten kopen… Dat had ik eigenlijk ook wel verwacht dus vandaar dat ik niemand er iets over verteld had. Bovendien vind ik het leuker om cadeaus te geven dan te krijgen, en dit was een beetje mijn manier om te bedanken dat ik de kerst daar mocht doorbrengen.
Bij hun lag Wii Fit onder de kerstboom, dus dat hebben we veel gedaan. Zitten leuke minigames bij, vooral het skischans springen. Haar broertje en ik zijn zeer competitief dus om de beurten zetten we een nieuwe highscore neer. Hij heeft momenteel de hoogste… Daarnaast hebben we ook N+ op de Nintendo DS ontdekt. Heel leuk om daarbij levels samen te halen of om ouderwets tikkertje te spelen.
’s Avonds hebben we lekker gefondued en kerstfilms gekeken op tv.

Tweede kerstdag niet veel gedaan eigenlijk. Gegamed, even langs huis gegaan en ’s avonds lekker gegeten. Opa en oma kwamen ook langs en haar moeder had een heerlijk 600 gangen menu in elkaar geflanst.
’s Avonds weer kerstfilms gekeken en laat gaan slapen.

Derde kerstdag, vandaag, begon laat voor ons. Lekker uitgeslapen. Wederom gegamed, even langs mijn opa en oma gegaan en ’s avonds uit eten geweest bij een Italiaans restaurant, genaamd: Il Carretto. Was erg lekker! Heb eigenlijk iets teveel gegeten, vooral die Dama Bianca op het eind was iets teveel…

Nu zit ik weer thuis en slaap ik zometeen weer in m’n eigen bed. Morgen weer werken. Bah… Het is veel te snel voorbij gegaan, maar het was supergezellig! Ik ga met een goed gevoel slapen en op naar oud en nieuw!

Gloeiende, stoot ik net een glazen vaas om. Kaduuk natuurlijk. In honderdduizend stukjes. En dat kan natuurlijk niet gewoon op de vloer, nee, dat gebeurt bovenaan mijn open zoldertrap. Kortom: het hele huis lag onder de glasscherven, tot op de begane grond! Ben een uur aan het stofzuigen geweest…

Gisteren zat ik het tv programma ‘Ik hou van Holland’ te kijken en daar kwam het woord ‘flatuleren’ voorbij. Dit betekend gewoonweg ‘een scheet laten’. Nou had ik het er net met iemand over en kwam ik dit op Wikipedia tegen:

Winderigheid of flatulentie wordt veroorzaakt door ingeslikte lucht en koolzuur, en een mengsel van gassen dat door bacteriën en gisten in de darmen van zoogdieren wordt gemaakt. Het gas wordt via de anus afgegeven aan de lucht. Dat maakt een karakteristiek geluid. Het gas heeft meestal een reuk.

Winderigheid wordt in de volksmond besproken met de term: ‘een wind (of scheet) laten’. Winden laten heet officieel ‘flatuleren’. De kunst van het winden laten wordt ook wel petomanie genoemd. Een petomaan is iemand die er een ziekelijk genoegen in schept winden te laten. Petomaan komt van het Franse woord ‘péter’ wat ‘winden laten’ betekent.

Je zal toch Peter heten…