Een vrouw komt geld opnemen en steekt haar pasje volgens het nieuwe pinnen in ons apparaatje terwijl wij nog zo’n ouderwets ding hebben waarbij je je pas er doorheen moet halen.

Ik: ‘Ouderwets!’

Vrouw draait het pasje om en probeert nog steeds het pasje erin te proppen.

Ik: ‘Het is hier nog ouderwets!’.

Vrouw doet het nog steeds verkeerd. Ik neem het pasje over en haal deze er op de goede manier doorheen.

Vrouw: ‘Oooh, ik verstond andersom!’.
Ik: ‘Ah, tijd voor Hans Anders dus!’.
Vrouw: ‘Ja, het is overal weer anders ja.’
Ik: ‘Ehh, ja, inderdaad..’.

Een beetje laat, maar daar issie dan: een blog over de nieuwste handheld console van Nintendo, de Nintendo 3DS!

Één woord: Supervet! Ik heb er maanden naar uitgekeken en heb ‘m dus ook al maanden geleden gereserveerd. Een dag voor de officiële release werd mijn geduld beloond, een telefoontje van Bart Smit maakte mijn dag helemaal goed.

3D

Het 3D effect is echt fenomenaal, alsof je door een raam een verborgen wereld inkijkt. Zodra je de 3DS aanzet word je er meteen mee geconfronteerd waardoor het menu er echt heel ‘slick’ uitziet en de bediening heel soepel aanvoelt. Als je de 3DS voor het eerst in handen hebt voelt het nog wat onwennig en als je uren achter elkaar speelt kan het een beetje gaan irriteren, maar daar heeft Nintendo ook aan gedacht. Met een simpel schuifje aan de rechterkant van het bovenste scherm kun je het 3D effect verminderen of gewoon helemaal uitzetten.

Het 3D effect is een enorme toegevoegde waarde, een klein minpuntje is echter dat dit effect verloren gaat zodra je de 3DS een klein beetje kantelt.

En niet geheel onbelangrijk, het vreet batterij. Na een dagje flink 3D gamen is je batterij alweer leeg. In Amerika heeft het bedrijf Nyko hier slim op ingespeeld en heeft een nieuwe battery-pack ontwikkeld voor de 3DS die de batterij duur verdubbeld. Of dit ook naar Nederland komt is nog niet bekend.

Graphics

Het bovenste beeld is groter dan die van de gewone DS en de graphics zijn te vergelijken met die van de Nintendo Wii. Het verschil met de gewone DS is duidelijk te merken, het is haast zonde om een ‘oud’ DS spel in je 3DS te stoppen..

De combinatie van relatief hoogwaardig beeldkwaliteit en het 3D effect zorgt voor een unieke speelervaring en maakt dat Nintendo zich wederom van de rest onderscheidt.

Augmented Reality

In de verpakking vind je een aantal ‘Augmented Reality’ kaarten. Dit zijn doodnormale kartonnen kaartjes, iets kleiner dan speelkaarten, met een simpel plaatje erop. Als je de camera van de 3DS via een speciale menu optie op zo’n kaartje richt, verschijnen er allerlei 3D objecten in beeld op de plek van het kaartje. Zo kun je leuke spelletjes spelen in een realistische omgeving.

Ziehier een YouTube filmpje.

Streetpass

Op de 3DS kun je net zoals op de Nintendo Wii een Mii aanmaken, en persoonlijk simsachtig poppetje dat je op jezelf kunt laten lijken. Een Mii representeert jezelf en kan in spelletjes gebruikt worden. Zo speel je in het vliegspelletje ‘Pilotwings’ als jezelf.

Nintendo introduceert met de 3DS ook een nieuw sociaal concept genaamd ‘Streetpass’. Als je je 3DS in slaapstand zet en met je meeneemt telt deze je stappen en zodra je in de buurt komt van andere mensen die ook een 3DS in slaapstand bij zich hebben worden jullie Mii personages automatisch uitgewisseld. Hiermee unlock je nieuwe opties op je 3DS.

Spellenaanbod

Het spellenaanbod is tot nog toe niet groot en de uitgebrachte titels zijn zeker niet van A-kwaliteit. Het huidige aanbod is daarentegen wel gevarieerd, van first-person shooter tot racen en voor de kleintjes (en ook volwassenen natuurlijk) is er Nintendogs + Cats. Deze laatste schijnt overigens als beste koop beoordeeld te zijn uit de huidige selectie spellen.

Mocht je niet van vechtspellen houden, snel uitgekeken bent op racespellen en al helemaal niet gediend bent van schietspellen, dan is Pilotwings Resort aan te bevelen. Een simpel spelletje waarin je met verschillende luchtvaartuigen missies moet voltooien. Dit zijn simpele missies zoals het vliegen door ringen of op targets schieten. Helaas is het spel niet zo uitgebreid en heb je de missies na een paar uur uitgespeeld. De speelduur kan nog wel iets verlengd worden door elke missie op 100% uit te spelen en door alle objecten in de free flight mode te verzamelen.

Voor de échte spellen zoals Mario en Zelda moet je nog even geduld hebben…

Tot slot

Nintendo heeft het weer geflikt een succesvol, innoverend spelsysteem op de markt te brengen. Niet iedereen was overtuigd van het 3D concept en er blijven altijd sceptici en critici, maar in mijn ogen (en ik weet zeker niet alleen in de mijne) heeft Nintendo zijn beloftes weer waargemaakt en is de Nintendo 3DS dubbel en dwars zijn geld waard.

Tja, noem me een kind, maar ik vind Pokémon nog steeds leuk… Hoewel ik de series niet meer volg en ik nog steeds alleen de eerste 150 Pokémon uit m’n hoofd ken, speel ik de Gameboy spellen nog steeds met plezier.

Volgende week vrijdag (4 maart) komt er weer een nieuw deel uit: Pokémon Black & White. Jep, weer een nieuw deel zou je zeggen, ze blijven maar doorgaan en elke keer komen er meer nieuwe Pokémon bij. We begonnen met 150 Pokémon, nu zijn het er 649… Gotta catch ‘m all! Ik wil best, maar stop dan met steeds nieuwe Pokémon te verzinnen!

Je speelt de spellen eigenlijk alleen nog als je Pokémon nog steeds leuk vindt, niet zozeer voor het spel zelf aangezien er sinds het eerste deel (Pokémon Red & Blue) in principe weinig veranderd is. Natuurlijk werden de graphics wel steeds beter, kwamen er nieuwe Pokémon bij en kreeg je nieuwe technische snufjes, maar de gameplay bleef hetzelfde. Om nog maar te zwijgen over het krakkemikkige geluid wat de Pokémon produceren…

In Black & White hebben ze de statische gameplay eindelijk onder handen genomen. De omgeving is veel meer 3D (nog niet alles), het scherm draait mee en de gevechten zijn ook dynamischer doordat de camera meebeweegt en de aanvallen er beter uitzien.

Ik weet nog niet precies wat ik van dit nieuwe deel moet verwachten, maar ik kan niet wachten tot hij uitkomt! Hou m’n blog in de gaten voor een review!

Oja, heb ik al gezegd dat ik Pokémon nog steeds leuk vind? Vandaag is er in Utrecht een event waarbij je de zeldzame Pokémon Celebi kunt krijgen. Ik stap straks in de auto.

Ik zag dit Nintendo DS spel op tv en dacht: “Hey leuk! Een nieuw old-skool Mario spel!”.

Dus niet. Het blijkt om een, in mijn ogen niet Mario-waardig, puzzelspel te gaan dat in een Mario-jasje gestoken is.
De graphics zijn wel aardig en de geluidjes en muziek zijn ook goed maar het hoort gewoon niet bij een puzzelspel.

Je bestuurt in dit spel kleine, mechanische Mario poppetjes. Nou ja, besturen, je tikt er met je stylus op en ze beginnen te lopen. Vervolgens kun je er niets meer mee. In het level teken en verwijder je bruggen om items te verzamelen en om je robotjes naar de uitgang te loodsen.

Oja, er zit ook nog een verhaal in. Prinses Peach is weer eens ontvoerd, maar dit keer niet door Bowser. Nee, Donkey Kong is weer op het slechte pad belandt. De ‘eindbaasgevechten’ zijn ook weinig spectaculair: je loodst je robotjes door het tekenen van bruggen naar boven terwijl Donkey Kong tonnen naar beneden gooit.

Ik wil het spel niet totaal afkraken, op zich is het best een leuk puzzelspel. Maar gewoon niet Mario-waardig. Naar mijn mening is de prijs dan ook te hoog voor het spel, je betaald voornamelijk voor het Mario-jasje.

Om het af te sluiten: Hou je van puzzelspellen en hou je van Mario? Dan is dit spel zeker een aanrader. Vind je puzzelspellen gewoon leuk? Zoek dan even verder, er zijn goedkopere. Hou je van Mario? Koop dit spel dan alleen als je je collectie compleet wil maken.

Ziehier de officiële website van Mario vs. Donkey Kong: Mini-Land Mayhem!

Vorige week zondag heb ik voor het eerst een ‘bagel’ gegeten. Ik had geen idee wat het was, wel eens plaatjes gezien enzo, maar dacht altijd dat het een soort donut was of iets dergelijks. Het blijkt gewoon een broodje met een gat erin te zijn.

In de buurt van de Erasmusbrug zit zo’n zaakje: Bagels & Beans. Ben er vaak zat langsgelopen of gereden en vorige week besloten we (m’n vriendin en ik) om er eens een kijkje te nemen.

Als je er nog nooit geweest bent is de ingang even zoeken (een gesloten, in de muur gecamoufleerde, deur). Binnen wordt je begroet door de geur van koffie en brood, een tegenvallende geur als je zoetigheid verwacht. Om eerlijk te zijn verwachtte ik vooral gebak en andere zoetigheden aan te treffen hier…

Er hangt een ongedwongen sfeer. Je kunt overal gaan zitten, je wordt aan tafel bediend en er is gratis wifi! Een laptop hier en daar is dan ook niet vreemd. De klantengroep varieert ook van jong tot oud en geen van allen lijkt haast te hebben of kijkt chagrijnig.

De kaart is ietwat onoverzichtelijk en we hadden dan ook wat uitleg van een serveerster nodig om eruit te komen. De bediening en service is overigens ook een groot pluspunt. Ze waren vriendelijk en lieten ons op ons gemak klieren met de menukaart.

Ik nam als probeersel het goedkoopste en neutraalste: een witte bagel met creamcheese en een kop koffie. Even later werd er een droog doormidden gesneden broodje (met een gat erin) en een bakje met een soort dikke paturainachtige smeerkaas geserveerd. En het viel op zich niet tegen. Mijn vriendin had een tosti genomen: een bagel met tomaat, ham en gesmolten kaas. Die was lekker zeg!

Dit bezoek is zeker voor herhaling vatbaar en de volgende keer neem ik een iets uitgebreidere bagel!

Bagels & Beans aan de stieltjesstraat in Rotterdam, een gezellig restaurantje, een echte aanrader!

Zo, het is alweer bijna een half jaar geleden dat ik een blog geplaatst heb.

Ik kreeg laatst een doorstuurmailtje met als onderwerp: “Water op mars!”. Enigszins sceptisch opende ik deze en scrolde naar beneden,  teksten als “Echt een mooie opname, prachtig!” opvangend.

Onderaan het mailtje vond ik onderstaande link en ik moet zeggen dat het inderdaad een mooie opname is!

http://apod.nasa.gov/apod/image/0504/WaterOnMars2_gcc.jpg

Een paar dagen geleden heb ik een Blackberry Curve 8900 gekocht. Supervet apparaatje!

Ik had eerst niet zoveel met Blackberry omdat ik het een lelijk, lomp ding vond. Maar toen m’n vader er eentje bij een abonnement nam was ik om. Hele goede bediening en erg veel functies. Ik moest alleen mijn internetabonnement omzetten naar een speciaal ‘dataplan’ van Blackberry zelf om alle functies te kunnen gebruiken.

Heb net het pingen ontdekt en deze blog heb ik ook met m’n Blackberry geschreven.

Misschien ga ik er zelfs vaker van bloggen!

Dat ik ook maar een mens ben bewees zich vanmorgen maar weer eens. Een vrouw kwam een wachtwoord voor ing.nl ophalen. Daarbij is een controle van het legitimatiebewijs en de pinpas vereist. De klant dient zijn pincode ter verificatie in te voeren.

Ik controleer routinematig haar id-kaart en haal vervolgens haar pinpas door het pinapparaat, intussen naar mijn scherm kijkend of hij pakt.  Er gebeurde niets. Zegt de vrouw: “Ehm, ik denk niet dat dat lukt met mijn id”. Kijk ik naar het pasje in m’n hand, blijkt dat ik haar id-kaart door het pinapparaat gehaald had…

Ach ja, maandag. : )

Vandaag worden er op 7 radiozenders tegelijk dezelfde programma’s uitgezonden met maar 1 doel: zoveel mogelijk geld voor Haïti inzamelen. De meewerkende zenders zijn: 3FM, Qmusic, radio Veronica, radio 538, radio 2, SLAM!FM en radio Nederland Wereldomroep. Dit initiatief wordt radio 555 genoemd, gelijknamig aan het rekeningnummer van de hulporganisatie voor Haïti.

Voor degenen die nog geen idee hebben wat er aan de hand is: Op 12 januari is Haïti getroffen door de zwaarste aardbeving in 200 jaar. Ziehier het bericht op nu.nl.

Op radio555.nl kun je de uitzending live volgen en kun je geld doneren. Er zijn veel verschillende manieren om geld te doneren. ING heeft een eigen actie: Maak via de rentepuntenwinkel € 15,- en 1500 rentepunten over naar Haïti en ING zet die 1500 rentepunten ook om in € 15,-. Mijn totale bijdrage is dus € 30,-.

Goede actie! Hoop dat er veel geld opgehaald wordt!

Ik sta te chillen achter de postkantoorbalie, komt er een oud vrouwtje: “Twee setjes postzegels, alstublieft.”.
Dus ik leg twee velletjes postzegels neer met een koelkastmagneetje van de TNT, een hele gare actie trouwens.

Ik zeg: “Kijk eens mevrouw, u krijgt er een geweldig koelkastmagneetje bij!”
Het is even stil, zegt ze: “Oooh, is dat voor kinderen ofzo?”
Ik: “Dat kan ook ja, alleen denk ik niet dat ze daar zo goed op blijven plakken.”
Vrouw: “Oh.”